ภาวนายาก-ง่าย-ช้า-เร็ว

ภาวนายาก-ง่าย-ช้า-เร็ว
อยู่ที่สะสมอะไรไว้มาก
…………………..

“ภาวนามันต้องอดทนนะ 
ทนต่อสิ่งทั้งหลายที่ยั่วให้ใจเราฟุ้งซ่าน
ทนต่อกิเลส ทนต่อการที่จะฝึกตัวเอง

ต้องฝึกฝนตัวเอง
ครูบาอาจารย์ก็ได้แต่บอกวิธีให้
พวกเราทำน้อยก็ได้ผลน้อย
ขยันก็ได้ผลเยอะ เป็นความยุติธรรม

อย่างบางคนภาวนา
เขาภาวนาง่ายๆ แล้วก็ได้ผลเร็วด้วย
อันนั้นเพราะกิเลสเขาเบาบาง
แล้วก็บารมีเขาเยอะ กุศลเขาเยอะ

บางคนภาวนาสบายๆ แต่ได้ผลช้า
อันนี้กิเลสเบาบาง
บารมีก็ไม่มากด้วย บางทั้งสองข้าง

บางคนกิเลสหนา แล้วบารมีก็น้อย
พวกนี้ภาวนายาก
ต้องทนมากๆ เลย ใช้เวลา บรรลุก็ช้า

บางคนภาวนายากแต่ได้ผลเร็วก็มี
คือกิเลสก็แรง แต่กุศลก็แรง

ดีกับชั่วมันไม่ลบล้างกันนะ
มันไม่ใช่คิดค่าเฉลี่ยออกมา
บางคนกิเลสมันแรงมาก
การภาวนาจะลำบาก ต้องทนมากๆ เลย
นั่งสมาธิมากๆ เดินจงกรมมากๆ
บางคนต้องอดนอน อดอาหาร
กินน้อยๆ นอนน้อยๆ
บางคนกินเท่าไหร่ก็ได้ นอนเท่าไหร่ก็ได้
วันๆ ไม่เห็นจะเดินจงกรมนั่งสมาธิเลย
ทำไมภาวนาง่าย

ถ้าเรามีกิเลสแรงนะจะภาวนาลำบาก
ถ้ากิเลสเบาบางจะภาวนาสบาย เป็นสุขาปฏิปทา
พวกเราก็มีทั้งสี่แบบนั่นแหละ

มันเป็นความยุติธรรมนะ
ถ้าเราสะสมกิเลสไว้เยอะ
เราก็ต้องสู้หนักหน่อย
ถ้ากิเลสน้อยมันก็ไม่ต้องสู้รุนแรง
ถ้าสะสมอินทรีย์มาแก่กล้า
โดยเฉพาะปัญญาแก่กล้านี่ จะได้ผลเร็ว
เรียกขิปปาภิญญา บรรลุเร็ว
บางคนสะสมบารมีมาน้อย
สะสมปัญญาน้อย
ศรัทธาเยอะ วิริยะเยอะ
แต่ปัญญาไม่มาก ก็ใช้เวลาเยอะ

ถ้าเดินด้วยศรัทธา ด้วยวิริยะ
ก็ใช้เวลามากหน่อย
ถ้าปัญญาแก่กล้า
เดินด้วยปัญญาก็ไปได้เร็ว”

…………………..
พระธรรมเทศนา
หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช
วัดสวนสันติธรรม วันที่ ๑๙ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๒

ถอดคำ : โยคาวจร
เรียบเรียง : สุรวัฒน์ เสรีวิวัฒนา